 Elementem, który od zawsze kształtował Europę, były jej liczne języki. Unia Europejska postrzega różnorodność językową Europy jako wartościowy podmiot gwarantujący ochronę i promuje ...
wielojęzyczność wśród swoich obywateli.
Jednakże wizja wielojęzycznej Europy wciąż jeszcze pozostaje rzeczą odległą.
„Języki są rzeczą kluczową dla Europejczyków chcących ze sobą współpracować. To one leżą u podstaw tego, co stanowi istotę sloganu „Jedność w różnorodności" („Unity in Diversity")" - pisze na swojej stronie internetowej były Komisarz UE ds. Wielojęzyczności, Leonard Orban. Unia Europejska jest dumna ze swoich 23 oficjalnych języków i postrzega wielojęzyczność jako zaletę. Unijnym marzeniem jest, aby każdy obywatel znał, poza własnym językiem ojczystym, co najmniej dwa języki obce. W ostatnich badaniach Eurobarometru przeprowadzonych przez UE w 2006 r. 56% respondentów deklarowało biegłą znajomość jednego języka obcego, a 28% - dwóch. Jedynie ośmioprocentowa mniejszość przyznała, że według nich nauka języków obcych nie jest istotna.
Czy EU jest zbyt ambitna?
Osiągnięcie celu wielojęzycznego społeczeństwa nie jest jednak łatwe. EU stara się motywować swoich obywateli do zagłębiania się w ćwiczenia gramatyczne i naukę obcego słownictwa poprzez przeróżne projekty w szkołach, agencjach rządowych i wielu innych miejscach. Program ten obejmuje również mniej popularne języki - zwłaszcza te, którym grozi zaniknięcie. EU utworzyła nawet odrębne biuro w Brukseli, które ma za zadanie promować ten cel.
Jednocześnie jednak każdy obywatel Unii musi być w stanie komunikować się w swoim własnym języku. Te mnogie języki reprezentują ogromny ciężar administracyjny: wszystkie dokumenty i raporty generowane przez EU muszą być dostępne w każdym z 23 oficjalnych języków Wspólnoty. Ustawodawstwo musi przecież być zrozumiałe dla każdego.
Jeden język Unii?
Wielu krytyków wierzy, że wysiłki te są niewiarygodnie drogie, przez co ograniczają możliwości działania UE. Holenderski Profesor Nauk Społecznych, Abram de Swaan wierzy, że Europa może osiągnąć jedność wyłącznie poprzez jeden, powszechny język: "Zaangażowanie na rzecz integracji europejskiej wymaga jednego, wspólnego języka i jest to język angielski".
Wspólny język zdecydowanie ułatwiłby życie w Unii Europejskiej. W chwili obecnej o istnienie wspólnego zrozumienia w Komisji Europejskiej, Trybunale Sprawiedliwości i w Parlamencie dba 4 000 tłumaczy ustnych i 3 000 pisemnych. UE mogłaby zatem zaoszczędzić wiele pieniędzy. Zgodnie z unijnymi statystykami z roku 2006, całkowite roczne koszty tłumaczeń ustnych w instytucjach unijnych wyniosły ok. 195 mln Euro a koszty tłumaczeń pisemnych - 800 mln Euro.
Jednym z argumentów przeciwko wprowadzeniu angielskiego jako jedynego oficjalnego języka jest ochrona różnorodności i tradycji kulturowych. Ponadto, nie wszyscy obywatele Unii władają biegle tym językiem, przez co zostaliby wykluczeni.
Dobry przykład stanowi niemiecki Minister Spraw Zagranicznych Guido Westerwelle, który podczas swojej pierwszej konferencji prasowej po objęciu stanowiska jesienią 2009 r. odmówił odpowiedzi na pytania prasy w j. angielskim. Był bowiem zdania, że w Niemczech powinno mówić się po niemiecku. Z kolei, weźmy na przykład nowego niemieckiego Komisarza Unijnego ds. Energii, Günthera Oettingera i jego znajomość języka angielskiego. Jego przemowa przed wysokiej rangi publicznością w grudniu 2008 r. pokazała, jak wiele znajomość ta pozostawia do życzenia. Zapis filmowy z tego wystąpienia stał się hitem na stronie YouTube, z którego śmiał się cały kraj:
Wielojęzyczny obywatel UE to cel bardzo ambitny i jego realizacja będzie wymagać dużej wytrzymałości i wiele cierpliwości.
Linki
Powiązany artykuł Holenderskiego Profesora Nauk Społecznych, Abrama de Swaana: Europe's English-Speaking Peoples
Autor: Ansari Poyeh
Redaktor: Heidi Engels
Zobacz także:
Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego
|
13.03.2012