Portal EUROFUNDS.org    
Dzisiaj jest wtorek, 22 maja 2012,
PRESS NEWS
WYWIADY EKSPERCKIE
DOTACJE I PRAKTYKA
LEGISLACJA I WYTYCZNE
PUBLIKACJE I ARTYKUŁY
BRUKSELA NEWS
PRZEGLĄD REGIONALNY PL
ZAMÓWIENIA PUBLICZNE
KONFERENCJE
PRACA I STAŻE
WSPÓŁPRACA
CIEKAWOSTKI
NEWSLETTER
 
Planowanie na rzecz różnorodności biologicznej
08 listopad 2011
Rozmowa z Anną Liro, z-cą dyrektora Departamentu Natura 2000 Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska REDAKTOR: Jaki związek ma ochrona różnorodności biologicznej z przewodnictwem Polski w Radzie UE?

Anna Liro: Przede wszystkim jest to priorytet naszego Ministerstwa. Przykładem jest m.in. ta obecna, trzydniowa konferencja „Planowanie na rzecz różnorodności biologicznej". Praca w Radzie Europejskiej w zakresie  aspektów globalnych jak i unijnych ma również ogromne znaczenie,   zwłaszcza nowa  unijna strategia dotycząca ochrony różnorodności biologicznej do roku 2020. Bierzemy tam aktywny udział i  przygotowujemy konkluzje Rady w tym zakresie.

 

Jednym z celów Unii Europejskiej dotyczącej różnorodności biologicznej było zatrzymanie jej spadku do roku 2010- co nie zostało osiągnięte. Co zatem trzeba zrobić aby ten cel osiągnąć?

Rzeczywiście nie udało tego osiągnąć. Jednym z głównych przyczyn był brak determinacji państw członkowskich w realizacji tego celu, niedostateczna integracja międzysektorowa. Sektory rolne, leśne i rybackie nie włączyły się tak jak powinny się włączyć. Również kwestie finansowania są tutaj istotne. Ochrona różnorodności biologicznej, realizacja i działania wymagają odpowiedniego wsparcia  ze strony państw członkowskich w postaci funduszy unijnych. To są te właściwe przyczyny, które spowodowały , że cel nie został osiągnięty.

 

Jak to wygląda w przypadku nowej strategii?

Nowa strategia UE, której zadaniem jest osiągniecie tego celu do końca 2020 roku jest bardzo konkretna.  Bardzo mocno stawia na integrację i dokończenie budowania i wdrożenie sieci Natura 2000. Stawia na walkę z gatunkami inwazyjnymi i wsparcie - wkład Unii Europejskiej w ochronę różnorodności w aspekcie globalnym.Został w tej sprawie sporządzony bardzo konkretny plan 20 działań, które ma to realizować i podczas polskiej prezydencji przygotowujemy takie pogłębione konkluzje, które ukierunkowują realizacje tych działań . Jesteśmy w trakcie negocjowania tych konkluzji z państwami członkowskimi .

 

Jakie dane wskazują, że Unia nie osiągnęła założonego celu do 2010 roku?

W roku 2007 została dokonana ocena wszystkich krajów członkowskich. Badano stan zachowania siedlisk i gatunków, które mają znaczenia dla wspólnoty i które powinniśmy chronić i doprowadzić do tego, że stan ich ochrony będzie zachowany. Okazało się, że tylko 17 % tych zasobów generalnie spełnia warunek właściwego stanu ochrony pozostałe są niedostateczne bądź są złe. To niestety jest dowód naszej porażki.Nowe działania biorą pod uwagę tą właśnie ocenę. Jest to jakiś taki punkt odniesienia. I wyznaczyliśmy sobie nowe cele.

 

17 % to średnia dla całej Unii ?

To jest średnia dla Unii a my się wpisujemy w tą średnią, bo nasze osiągnięcia to raptem 19 % w stosunku do tych 17 , czyli jesteśmy od 2 % lepsi. Generalnie nie jest dobrze w całej Unii , we wszystkich krajach członkowskich.Najbardziej zagrożone są siedliska powiązane z obszarami rolniczymi, czy z nadmorskimi. Te regiony i te obszary wymagają szczególnej troski i uwagi. Jest również jakiś scenariusz dla rolnictwa, że siedliska półnaturalne powinny być szczególnie chronione. Zajmie się  tym Wspólna Polityka Rolna, która przewiduje taki nowy scenariusz.

 

Czy nasze krajowe systemy planowania przestrzennego są dostosowane do potrzeb ochrony różnorodności biologicznej?

Mówimy o planowaniu przestrzennym, które powinno wspierać instrumenty związane z ochroną różnorodności biologicznej, niestety w naszym kraju planowanie przestrzenne nie spełnia naszych oczekiwań. Są kraje, gdzie to jest zdecydowanie bardziej zaawansowane i rzeczywiście jest to instrument, który jest wykorzystywany do podnoszenia jakości procesów decyzyjnych,  które są ważne dla ochrony różnorodności jak również wychodzenia poza obszary chronione. Nie tylko jest ważna ochrona  obszarów w ramach Natura 2000, ale również poza nimi.

 

Jednym z nowych inicjatyw Komisji Europejskiej wdrażane już przez niektóre z państw członkowskich jest utworzenia tzw. Zielonej infrastruktury, która połączy sieć Natura 2000.

Stawiamy teraz więcej wysiłku w kierunku ochrony usług eko - systemowych, nie tylko różnorodności biologicznej.  Funkcje ekosystemów gwarantują dobre warunki życia człowieka, a to ze sobą jest powiązane. To powinniśmy brać pod uwagę zagospodarowując przestrzeń i robiąc plany zagospodarowania.

 

Kluczowym narzędziem ochrony różnorodności biologicznej jest planowanie przestrzenne, prawda?

Wszystkie kraje członkowskie Unii Europejskiej  powinny wziąć pod uwagę fakt, że nowa strategia wymaga takiego wsparcia ze strony planowania przestrzennego. Ważne jest, aby plany pokazywały  jak zarządzać tą przestrzenią - w sposób taki odpowiedzialny. Również chroniąc te usługi, tą  bioróżnorodność.Chcemy zobaczyć jakie są doświadczenia innych krajów w tworzeniu „Zielonej infrastruktury" ,w którą wpisują się również korytarze ekologiczne. Chcemy zobaczyć jak  rozwinięte jest planowanie na obszarach Natura 2000 jak również postęp w zakresie planowania na obszarach morskich. Tam jest zintegrowane zarządzanie obszarami morskimi i wybrzeżem.

 

Z którego kraju Polska powinna brać przykład?

Trudno powiedzieć. Myślę, że kraje bałtyckie i te małe kraje-  są bardziej aktywne jeśli chodzi o tworzenie tego typu sieci.

 

Wspomniała Pani  o krajach nadbałtyckich,  a tym czasem dwa dni temu ogłoszono, że rolnikiem roku Morza Bałtyckiego został rolnik z pod Wrocławia. Jest nadzieja, że będzie lepiej.

Mnie to bardzo cieszy.  Dzięki prezydencji dostrzegamy, że  nie jesteśmy gdzieś na szarym końcu, ale czasami wręcz na początku. Jeśli chodzi o wkład w ochronę różnorodności biologicznej jest wiele naszych rozwiązań pokazywanych  jako wyśmienity przykład.  M.in. wykorzystywanie środków z funduszy strukturalnych  na rzecz ochrony różnorodności. Utworzenie CKPŚ-u jest takim przykładami,  który wiele krajów podpatruje i nie ma takiego odpowiednika w innych krajach europejskich. Tak więc pod wieloma sprawami jesteśmy jak widać prymusami.

 

Rozmawiała: Anna Królikowska , redaktor  eurofundsNEWS

Warszawa, 07 listopada 2011.
 
Informacje zamieszczone w serwisie pochodzą z oficjalnych źródeł ich dalsze rozpowszechnianie dozwolone z podaniem źródła pierwotnego i linku do serwisu eurofundsNEWS.pl
© Instytut Konsultantów Europejskich (European Advisors Institute)