Belgia popadła ponownie w kryzys polityczny, po tym jak francuskojęzyczny przywódca Socjalistów, Elio Di Rupo nominowany na stanowisko premiera zrezygnował...   z roli negocjatora Wiodący politycy coraz częściej mówią o możliwości podziału kraju.

Król Albert II przyjął dymisję Di Rupy i powierzył zadanie ponownego podjęcia negocjacji koalicyjnych przedstawicielom obu grup językowych - francuskojęzycznemu szefowi Izby Wyższej parlamentu Andre Flahautowi z Partii Socjalistycznej oraz przewodniczącemu Senatu Danny Pietersowi z flamandzkiej separatystycznej partii N-VA.

Bart De Wever, przywódca N-VA, która wyszła z czerwcowych wyborów jako najważniejsza siła polityczna Flamandów, stwierdził, że nie udało się uzyskać wystarczającej zgody w kwestiach podstawowych.

Przyszłość belgijskiej stolicy, Brukseli, goszczącej na swym terenie siedziby unijnych instytucji, wydaje sie być, jednym z największych przeszkód stojących na drodze do utworzenia wspólnego rządu.

Belgia sprawuje obecnie półroczne przewodnictwo w Unii Europejskiej.

Nowy podział okręgów wyborczych w okolicy Brukseli ciąży na polityce wewnętrznej Belgii od 2007 roku. Flamandzcy politycy chętnie przypominają, że stolica Belgii znajduje się po ich stronie granicy językowej.

W niedzielę setki flamandzkich separatystów uczestniczyło w dorocznej demonstracji, której celem jest symboliczne okrążenie Brukseli na rowerach, aby w ten sposób przypomnieć jej mieszkańcom, że są otoczeni przez Flamandów.

Walońscy politycy podkreślają z kolei dwujęzyczny status stolicy i chętnie wskazują na fakt, że 80 proc. ludności miasta jest francuskojęzyczne. Podczas negocjacji koalicyjnych domagali się większych funduszy dla Brukseli  i rozszerzenia granic miasta, aby od południa połączyć stolicę z Walonią.

Postulaty te zostały jednak odrzucone przez De Wevera. Jedna z przywódców Socjalistów Laurette Onkelinx ostrzegła w niedzielę, że obywatele kraju powinni przygotować się na rozpad Belgii